Interview met Annewil Hooijer: onbekend maakt onbemind

23-05-2017 – ‘’Het verwerken van bermgras tot grondstof verdient een beter imago’’, vindt Annewil Hooijer van groenverwerker Hooijer Renkum B.V. ‘’Er circuleren spookverhalen over rokende en stinkende bergen groenafval op ons terrein, waaruit allerlei schadelijke stoffen in de bodem lekken. Maar dat is niet aan de orde. We maken juist mooie producten uit organische reststromen!’’

Annewil is betrokken bij twee typen producten waarvoor vezels uit bermgras worden gebruikt: kartonpapier bij papierproducent Parenco (onder de noemer ‘van Berm tot Bladzijde’) en composietproducten voor de openbare ruimte, zoals afrasteringspalen, boombakken, terrasplanken etc. Het maken van deze laatste typen producten, waarbij de grasvezels worden gemengd met kunststof, is inmiddels ondergebracht in een dochteronderneming: Green Fiber International.

Over de toepassing van grasvezel in karton vertelt Annewil: ‘’Parenco heeft op termijn jaarlijks maar liefst 120.000 ton bermgras nodig. Dit is vooral afkomstig van de terreinbeherende organisaties die betrokken zijn bij het project ‘Van Berm tot Bladzijde’, zoals waterschappen uit de buurt, Gelderse gemeenten, de provincie en Rijkswaterstaat Oost-Nederland. Voor het maken van onze composietproducten is veel minder gras nodig. Daarvoor hebben we ook uit andere delen van Nederland gras ingenomen dat in de berm al was ingedroogd tot hooi. Vooralsnog hebben we genoeg voorraad.’’

van bermgras tot grondstof

Ten behoeve van het project ‘Van Berm tot Bladzij wordt het bermgras binnen 48 uur na maaien ingekuild en luchtdicht afgedekt op een terrein bij de voormalige steenfabriek aan de Nederrijn in Doorwerth, door Hooijer omgedoopt tot Groenewaarden, een ontwikkelingshub voor de upcycling van biomassa. Vervolgens ondergaat het ingekuilde maaisel een biochemisch proces, waardoor het na drie maanden geschikt is om er vezels voor papier van te maken.

Hoewel er kansen genoeg zijn, loopt Annewil bij haar werkzaamheden tegen verschillende belemmeringen aan. Ze legt uit: ‘’We hadden, toen we aan deze projecten begonnen, nog geen vergunde inrichting en moesten daarom bij nul beginnen. We lopen tegen regels aan die zijn opgesteld voor andere, meer gebruikelijke toepassingen van gras, zoals compostering. Het bermgras moeten we behandelen als afval, al is het in onze ogen een schone en hoogwaardige grondstof. Door dat afvalimago krijgen mensen een negatieve associatie bij onze activiteiten.

Maar gelukkig is er ook interesse en krijgen we ook veel steun. Regelmatig komen er omwonenden, bestuurders, politici en andere geïnteresseerden bij ons kijken. De meesten zijn direct enthousiast, ze hadden geen idee van de mogelijkheden van maaisel. Maar op ambtelijk niveau, waar de vergunningen verleend worden, zijn er nog obstakels. Om maaisel van de afvalstatus te ontdoen, moeten procedures worden doorlopen en dat kost veel tijd. De Green Deal kan als een katalysator werken en het uitvoeren van pilots als de onze ondersteunen. Zo kunnen de mogelijkheden van bermgras als grondstof verder worden benut.

Inmiddels hebben wij een vergunning verkregen en voldoet ons bedrijf aan alle eisen die voortkomen uit de afvalstatus van bermmaaisel. We werken verder aan het opwaarderen van organische reststromen tot duurzame grondstoffen en producten.’’

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Biobased economy, Biomassa-ketens, Business cases. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s